polar-o.i.d.

Ik heb daad bij gedachte gevoegd! Gisteren, samen met mijn lieve kleindochter Maartje heb ik een polaroid camera gekocht. Meteen kiekjes van onszelf gemaakt, zodat we in ieder geval ons eigen gelaat als laatste zullen vergeten. De camera ligt nu matglanzend te glimmen bovenop het rode boekje. 

We waren benieuwd waar de naam polaroid vandaan kwam. Dus we hebben het gegoogled: ‘ polaroid literally stands for instant photography’ , aldus ene Kurt Behrmann.

Jammer genoeg heeft de beste man geen foto van zichzelf bij het artikel geplaatst, dus kan ik me hem alleen maar voorstellen: de derde generatie van een geëmigreerde adellijke familie uit het het vorstendom Liechtenstein. Hij is vast goed met machines. Zijn familie is natuurlijk geëmigreerd omdat zijn opa een schandaal van lichte zeden op zijn geweten had. Natuurlijk zijn ze naar Amerika gegaan toendertijd, het beloofde land. Maar het bescheiden familiekapitaal ging al gauw verloren aan, inderdaad, de verslaving van opa aan zaken van lichte zeden. Niet dat deze jongen Kurt daar iets mee van doen heeft, hoewel het overdadig liefhebben van vrouwen vast in de genen zat geklonken, waardoor Kurt zijn vader een notoire vreemdganger is geworden.

Notoire vreemdgangers zorgen voor onstabiele leefomgevingen, natuurlijk. Kurt’s moeder was afwezig en ging gebukt onder gevoelens van schaamte en verdriet, waardoor zij geen warme moeder kon zijn. Zijn vader was natuurlijk altijd bij andere vrouwen, in plaats van bij zijn gezin. Wellicht heeft Kurt daardoor een licht autistische inslag. Dat zorgt ervoor dat hij het constante gezoem van computers beter kan dulden dan het ademen van levende mensen.  Daarom schrijft hij er extensieve artikelen over. Over apparaten. Omdat ze te doorgronden zijn en te verklaren. Beter in ieder geval dan de leden van zijn ontwrichte familie.

Afijn, morgen staat er in het rode boekje dat Arie Vindenlaan weer langskomt. Het eerste wat ik zal doen is zijn foto nemen.